Bu Devrin İnsanları Şiiri - Ali Altay Turan

BU DEVRİN İNSANLARI
Bütün bildiklerim maske takmıştı
Hor görür, küçümser, yüksek bakmıştı
Düşünce keyifle tütün yakmıştı
Usandım bu devrin insanlarından...
*
Bir avucu geçmez düzgün olanı
Nice defa gördüm, yalan dolanı
Kul hakkı üstünden servet bulanı
Usandım bu devrin insanlarından...
*
Şekilcilik moda olmuş devirde
Yolunu buluyor yatar revirde
Aynaya dön bir bak Hâk'ka çevir de
Usandım bu devrin insanlarından...
*
Hırsızlığı yapar, Cuma'ya koşar
Üç kemik atılsa, gürleyip coşar
Makarna kömürle oyları taşar
Usandım bu devrin insanlarından...
*
Cehalet diz boyu, düşman aydına
Zulüm eder durur, çocuk kadına
Uyuşmuş beyinler "dinin" adına
Usandım bu devrin insanlarından...
*
Seni eşek beller biner sırtına
Hep bana rabbena bakmaz tartına
Emekliysen çöker banka kartına
Usandım bu devrin insanlarından...
*
Gariban gizlerken yaralarını
Kamyon ile taşır paralarını
Kuyrukta beklemez sıralarını
Usandım bu devrin insanlarından...
*
Hâk, hukuk, adalet nasip almamış
Dürüstlük adına zerre kalmamış
Kaç kişi kaldı ki düzgün çalmamış?
Usandım bu devrin insanlarından...
*
Alnından ter akmaz, dilden şer akar
Çoluk çocuk demez herkese bakar
Benzin döker üste bir kibrit çakar
Usandım bu devrin insanlarından...
*
Ali'yim yazmaktan yoruldum gayrı
Akraba akbaba, dokunmaz hayrı
Merhamet bilmiyor, vicdandan ayrı
Usandım bu devrin insanlarından...
Ali Altay TURAN

Ali Altay Turan
Kayıt Tarihi : 12.10.2026 06:00:00