GİDENE SİTEM Sen giderken ardında bir kapı kapanmadı, İçimde bin yıllık bir şehir talan oldu. Ben seni bir ömürlük hakikat sanmıştım, Meğer en güzel yalanım sana inanmak oldu. Bir çınarın gölgesinde bekledim baharı, Sen kökümü kuruttun, ben sakladım yaprağı. Ne tuhaf, insan en çok sevdiğine yenilirmiş, Bir gönül kendi içinde yaşarmış en büyük firarı. Sana kızgın değilim, kırgınlığım daha derin, Bir uçurum sessizliği var şimdi gözlerimin. Ben sana kalbimin en kuytu yerini açmıştım, Sen oraya yokluğunu gömdün, haberin olsun sevgilim. Ne bir beddua sakladım ne de ah ettim, Sadece içimdeki seni usulca terk ettim. Sen giderken beni yalnız bıraktığını sandın, Ben senden önce kendime olan inancımı kaybettim. Bir gün geçmişin ansızın kapını çalarsa, Unuttuğun bir ses gecenin koynunda ağlarsa, Bil ki bazı insanlar gittikleri yerde değil, Geride bıraktıkları vicdanda kaybolurlar aslında. EkOL
Ekrem OlgunKayıt Tarihi : 16.11.2026 03:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!