Gıcık Şiiri - Coşkun Yetim

Gıcık oluyorum sana,
ama öyle böyle değil...
Hani dilimin ucuna gelip de
yutkunarak sustuğum şeyler var ya,
işte tam orada başlıyorsun sen.
Bir mesaj yazıp silmek gibi,
üç nokta olup kaybolmak gibi,
görüp de görmezden gelmek gibi
gıcık bir hâlin var işte,
insanın kalbine batıp
“Ben buradayım,” diyen cinsten.

😏════ ✦ ════😏

Gülüşüne de gıcığım mesela,
çok yerinde, çok zamanında...
İnsanı zayıf yakalayan,
direncini kıran bir şey o.
Hani kızmam gerekirken
içimden “Bir daha
gülsen mi?” diyorum ya,
en çok da ona gıcığım.
Çayımı geç getirip soğutmana,
böyle ince ince kaçırmana da gıcığım.

😏════ ✦ ════😏

Seninle konuşurken
kendimden çıkıyorum bazen.
Laflarım sert, bakışlarım dik,
ama içimde bir çocuk
elinde papatya koparıyor hâlâ:
“Seviyor... sevmiyor...”
İşte buna da gıcığım.
Ne tam gidiyorsun,
ne tam kalıyorsun.
Arada bırakıyorsun beni.
Tam “Bitti,” diyorum,
bir kelimeyle başa sarıyor hayat.
Bir insan bu kadar
yarım kalmayı nasıl becerir,
inan buna da gıcığım.

😏════ ✦ ════😏

Geceleri ansızın düşüyorsun aklıma,
hiç yok yere...
Bir şarkının arasında,
bir sigara dumanında,
ya da dalıp giderken cam kenarlarında.
Unuttum sanıyorum bazen seni,
sonra biri adını anmadan
seni anlatıyor sanki.
İşte bu rastlantılara da gıcığım.
Çayı demli bırakıp soğutan,
kahveyi köpüğünden eden sensin biraz da.
İnsan birini özlerken bile
bu kadar sinir olabilir mi?
Oluyormuş demek ki...
Çünkü sen,
en huzurlu anın içine bile
ufacık bir özlem bırakıyorsun.
Ben de buna gıcık oluyorum işte.

😏════ ✦ ════😏

Kızıyorum sana,
ama en çok kendime...
Çünkü herkese mesafe koyan ben,
sana gelince darmadağın oluyorum.
Bir bakışın yetiyor bazen
bütün savunmalarımı indirmeye.
İnsan kendi yenilgisine
bu kadar isteyerek gider mi?
İşte buna da gıcığım.
Ama itiraf edeyim,
gıcık olmanın bile bir tadı var sende.
Öyle kupkuru bir öfke değil bu,
dilimde sanki pamuk şekeri bir tat gibi...
Kırmak istiyorum bazen,
ama kıyamıyorum işte;
en çok da buna gıcığım.

😏════ ✦ ════😏

Bir gün tamamen susarsam,
işte o zaman geçecek belki,
ama sen bilmezsin,
ben susunca en çok
içimden konuşurum.
Ve yine dönüp dolaşıp
sana çıkar yollarım...
Kalbim bile söz geçiremiyor sana.
Aklım “Uzak dur,” diyor,
içim inadına sana yürürken.
Sanki seni sevmek değil de
senden vazgeçememek yoruyor beni.
İşte bu çaresizliğe de
acayip gıcığım.

😏════ ✦ ════😏

Ama ne yapayım...
İnsan bazen
en çok gıcık olduğu şeyi severmiş.
Ben de galiba
tam oradayım.
GICIK.

(Tatlı Sert Bir Sitem)

“Bir çayı soğutan, kahveyi köpüksüz,
bırakan insana da; insan nasıl kıyar..”

✒️Şiir:Coşkun Yetim.✍️
📅Tarih:06.05.2026