Bugün tam 22 yıl oldu,şöyle bir bakınca maziye,
3 Mayıs '85 te binmiştik biz bu gemiye.
Binerken iki yolcusu vardı gemimizin,
Sonra iki misafiri daha oldu ikimizin.
Bunca yıldır hayat denen sonu bilinmez bu denizde,
Yol alır gider gemimiz sakin vakur ve sessizce.
Bu nasıl denizdir ki ne fırtına ne sis ne de kar,
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta