Gelseydin Şiiri - Asuman Gündoğdu

GELSEYDİN Bugün takvimlerden 5 Kasım, Aylardan bir sonbahar… Elime aldığım bütün kalemlerle Seni yazmak istiyorum. Dinlediğim bütün şarkılar Seni anlatıyor, Hep seni hatırlatıyor. Arabalar geçiyor uzaklardan, Gözlerim şehir içi otobüslerinin Duraklarında seni arıyor. Bakınıyorum etrafa, Sen yoksun Ankara sokaklarında… Mevsimlerden ilkbahar ne zaman? Elime bir kâğıt, bir kalem alsam Sana seslenmek geliyor içimden. Geçmişi seninle yaşıyor, Güzelliğini anlatıyorum. Bir yaz günü… Bana manalı bakan gözlerini, “Ben de seviyorum” derken Gözlerimin içine bakışını, Terleyen hâlini, Mahcup duruşunu… Ne zaman elime bir kitap alsam Hep seni okuyorum. İnanır mısın, istiyorum ki Bütün romanlar seni anlatsın, Sevilen insan hep sen olasın. Ne zaman elime bir kibrit alsam Şu Ankara'yı yakmak geliyor içimden; Sensiz evleri, balkonları, sokakları… Birlikte yürüdüğümüz yolları, Gezdiğimiz parkları, Ağaçların gölgesinde oturduğumuz yerleri, Paylaştığımız güzel anıları… Sensiz kaldığım bu şehri Yakasım geliyor alev alev. Bir Ankara düşünüyorum, Ve çaresiz yaktığım Bütün sigaraların dumanlarında Seni görüyorum. GELSEYDİN… Duygunuz daim olsun. ❤️