Gülmek.. Şiiri - Muhsin Yener

Bölünmüş ekmeğe sor
o anlatır sana
paylaşmanın ağırlığını
ve insanın
bir lokmada bile nasıl büyüyebildiğini.

Sor bir de
yorgun sofralara
çatlamış tabaklara
ve geceyi aç uyuyanlara
onlar bilir
ekmeğin sadece ekmek olmadığını.

Gülmek…
bir çocuğun yüzünde
nasıl da
bütün karanlığı unutturur insana.

Bir çocuğun gülüşü
bir ülkenin sabahı gibidir
yarım kalmamış
kirlenmemiş
ve hâlâ umutlu.

Bak
en büyük devrim
bazen
bir çocuğun gülmesidir.

Ve insan
bunu unutunca
ekmeği de bölünür
gülüşü de.