Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Ömür sarayımı yaktın gelde gör.'bu satirlar ic acitiyor...
yüreğiniz daim olsun...
o saray yandıktan sonra görülse ne olur ki..
güzel bir anlatımdı...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta