Geçmişin Duvarı Şiiri - Mustafa Alp

çok düşünürüm, geceler bana dar olur,
yaşadıklarım gönlümde derin bir yar olur,
aklım yarınlara doğru kanat açsa bile,
geçmiş gelir karşıma, yoluma duvar olur.

bir söz kalır içimde, yıllarca iz olur,
bir bakış gönlümde dinmeyen bir sız olur,
unuttum derim, zaman geçer, günler solar,
en sessiz gecemde bile yeniden giz olur.

düşüncem bir kuş olur, göklere uçarken,
hatıralar peşimden gönlüme konarken,
nereye kaçsam da dünden, kendimden uzak,
eski bir rüzgar eser, içime dolarken.

bir kadeh hayat içtim, kimi tatlı şerbet,
kimi dudakta kalan ağır bir hasret,
dünya ne yalnız sevinç ne yalnız kederdir,
her gülüşün altında saklı bir ibret.

gönlüm eski bir handır, kapısı aralık,
her gelen hatıra bırakır bir karanlık,
bitti artık desem de kendi kendime,
bir rüzgar açar içimde unutulmuş sandık.

dün geçti, yarın uzak, bugün elde kalan,
insan bazen kendine kurar en büyük zindan,
bir gün bitecekse bu dünya, bu telaş niye?
bir avuç toprak olur en kudretli sultan.

ne servet kalır elde ne şöhret ne taçtır,
ne de övündüğün dünya sana gerçek yoldaştır,
zaman gelir, herkes susar, gölgeler çekilir,
geriye temiz bir ad, bir güzel hatıradır.

yine de sabah gelir, karanlık dağılır,
yorgun gönül bir umutla yeniden açılır,
hayat geçmişi önüme duvar diye koysa da,
umut, en kırık yerden filizlenir, çoğalır.

çok düşünürüm, belki budur benim kaderim,
yaşadıklarım olur gecelerce kederim,
fakat bir gün geçmişi ardımda bırakıp yürürsem,
en büyük zaferim olur, kendimi severim...

✍️