Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Tanrı insanı yaratırken nasibiyle yaratmıştır, her istediğini veriyordur da, sen almasını bilmedikten, nasibinin peşinde koşmadıktan sonra .... İçe dönüş, hesaplaşma ve bu hesaplaşmada yaşamın karamsarlığıyla bütünleşen gecenin karanlığı... Tebrikler .. anlatım güzeldi..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta