OSMAN KURUKAYA HAYATI
........bir garip yolcuyum...
Bir meçhul yolcu
İçimden bir yerden
Başı dumanlı
Buğulu camlar ardında
Islak bakışlarla…
El sallayanların
Umutlarını yüklenmiş
Yükü ağır, tekeri aksak,
Çelik raylar üzerinden
Acı çığlığıyla,
Bir meçhulden diğerine
Umutları darağacında asılı
Belki de bir çok seferinden
Hiç dönmemek üzere
Acı yalnızlığın kara treni geçti…
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!