Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
........bir garip yolcuyum...
Bir meçhul yolcu
İçimden bir yerden
Başı dumanlı
Buğulu camlar ardında
Islak bakışlarla…
El sallayanların
Umutlarını yüklenmiş
Yükü ağır, tekeri aksak,
Çelik raylar üzerinden
Acı çığlığıyla,
Bir meçhulden diğerine
Umutları darağacında asılı
Belki de bir çok seferinden
Hiç dönmemek üzere
Acı yalnızlığın kara treni geçti…
