Ölüm derler adıma, ölümü birde benim ağzımdan dinle…
Kimine gülüstanla gelirim kimine bir hışım kinle…
Elimde Acı şekli çok , sayıya vursan yüz binle…
Tadınca pençemi artık işin kalmaz tenle…ey insan…
Düştü yolum sokağına , dün haneyi yokladım yoktun evde…
Bedenimde otuz canımla , bir rüyada cenneti seyrederken…
Uyandıran ölüm emri , kapıyı çaldı,
ansızın derken…
Bir hain namlusundan çıkan kurşun, gecenin sessizliğinde sekerken…
Aldım başım üstüne emri , düşürmedim toprağa düşerken…
Gelin aslınızı görün turabta, nice ağa beyler…
Üç parça bez ile, altında bu hal nic’olur…
Hele aç gözün, bunca kabir taşı sana ne söyler…
Hesap sorguda dil tutulursa, bu kal nic'olur …
Ey deli gönül meyillenme kim şu aktar-ı cihan…
Hele doldur bremın, bugün dem yerine efkar kokuyar çayda…
Kulak kesil dinleyesin şu garibi bir adamdan sayda…
Kaderle oyunmu oynanır , bozup gel cayda…
Söyleyesin, Ya kendin düşüp ağlarsan, sana ne fayda…
Düşmemek ne mümkün, düşen cennetten düşmüş dünyaya…
Esip geçen rüzgar gibi, şu ömür dediğin…
Anlarsın bir gün İhtiyarlığın önünde bükülünce bileğin…
Ahiretin tarlasından ibaretmiş ,
dünya dediğin…
Şu arza hayır ekipte biçemedin sen…
Her sabah şu ufuktan doğan güneş,
Seni ısıtırken, benim üşümem ne tuhaf…
Kaçıp giderken gecenin koynundan dökülen yaşlar kime aid sor…
Oy be çevraşanım seni sesiz yaşamak çok zor…
İçin için Daha yakmaya devam ediyor içreme attığın kor…
Bir kal eyle duyulsun, bu işinin Aslı dildemi..
Suretin çek geri, siretin ol haldemi…
BEN kokusu var hırkada, hala sendemi…
Kırdı isen şu gönlü , bak hele yen’demi…
Aşk ile saramadı isen sen derviş olamazsın..
Ne bileyim nerden başlasam söze,
her sözümün başı, sen diyor sen…
Vurgun yemiş kelimeler dilimin kıyısında kıvranırken ,
gözümdeki denizden süzülen gözyaşı , sen diyor sen …
Gülüstanda Gonca gül olsan bahara kadarsın…
Gecede mahperi ay olsan sabaha zor çıkarsın…
Dün yoktun, meçhul yarının, sadece bu günlük varsın…
Gün düne kalırken yarın elbet olur,
sen olsanda olmasanda…
İnsan oğlu bu dünyaya sürgün edilirken kaybettiği dönüş yolunu, imandan başka birşeyle bulamaz…
Kanaatsız kişi hazine sandığının üzerine oturmuş dilencilik yapan kimse gibidir…
Odur ki en mahir dil ,bir sukutla her şeyi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!