Gamdır Gönlün Mayası Şiiri - Dr Yusuf Polat

Tüm dünya o gün avuçlarıma konsa,
Ayı, güneşi, yıldızları verseler bana;
Yine de dinmez içimdeki bu sızı…
Zira gönül, mülk ile değil,
Hakikat ile bulur kendi huzurunu.

Meğer mayam gam ile yoğrulmuş;
Bir dirhem
Sevinç düşmüş ezelden payıma,
Bin tutam keder katılmış hamuruma.

Ey gönül!
Ne diye ararsın dışarıda kaybettiğini
Bir dünya sığmazken içine,
Bir damla hakikat nasıl doldurur seni

Belki de gam, ruhunun karası değil;
Seni kendine çağıran gizli bir kapıdır.
Kırılma…
Bazen insanın en derin yarası,
Hakk’a açılan o en sessiz duasıdır.

Dünya avucunda olsa ne çıkar
Gönlün kendi sahibini bulmadıkça…
Çünkü huzur,
Dünyayı avuçlamakta değil;
Dünya avucundayken bile
Gönlü Hak yolunda bırakabilmektedir.