Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İstanbul'a çimdik çimdik dokunan şiir
Bilir misin kaç vuslata müjde iken kaç ayrılığı doğurdu bu şehir?
En aziz hatıraları kucaklarken Sultanahmet, bir vakit namazın da hatrı yok mudur sahi?
Ve bir sahil, bu kadar mı vefasız olur vefa ayaklarında iken.
Kaç güvercin şehadet eder yalan çıkan yeminlere?
Kaç ezan ağlatır sufiyi?
selam ve saygımla şair
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta