Galip Uçar Şiirleri - Şair Galip Uçar

Gelinliğini giyinmiş bakıyorsun bana uzaktan

Ağaçlarının kurumuş dallarının üstünde

Çoraplar, elbiseler

Sensiz İstanbul sokaklarına
Sensizliği yazdım kar kar
Bir gün bile duramadılar
Eritip de kendilerini
Denize karıştırdılar
Kayboldular

Ah tepemde yaz günü dönen pervanenin yeli
Nadir içtiğim sigaranın yaktığım ilk ateşi
Tüterken usul usul içime çektiğim dumansın
En uzun gece gibi karartsa da ciğerimi
Öyle keyif
Öyle acı

Hatırlıyorum
Bir gün
Tavla oynarken Platon'la
Olanca kıskançlığıyla gelmişti Aristotales
Sokrates koşuştururken sokağın köşesinde
Ege yine sıcak ve güzeldi

Ah Ege

Açsan kollarını
Sarsan beni sımsıkı
Sanki nolur
Tüm bedenim deniz

Ellerin ellerime değmediğinden beri
Takmam bana hediye ettiğin o yüzüğü
Değmiyorsa elim eline
Yüzüğe parmağım ne ola ki
Mevsimler gelir geçer
Turnalar leylekler göçer

Eminönü'nde
Yani Cami merdivenleri önünde
Bir lahmacun satıcısı
Sepeti ayak ucunda
Oturmuş
Yüzü sağ elinin avcunda

Endülüs Emevileri henüz İspanya'yı fethetmeden önceki
Sevilla'nın yakıcı güneşi altında
Sakinlikte
Buz dağları kırılmadan evvel
Grönland sessizliğinde
Ve badem ağaçları

Ermişse barışın sırrına dünya

Bir türkü söyle takılsın turnanın kanadına

Yazsın anlatsın

Daha hiç kimse
Ve hiçbir şey var olmadan önce
Var olmuştu
AŞK

Her şeyin ötesinde