Beni bir ben bilirim, bir de beni yaradan
Ey asil gölgem, çekilsene aradan
Her şey tek düze, her şey sıradan
Güven devri geçti artık, gidelim buradan
Sarsılmaz itibarı, dürüst olanın
Birileri altın saraylarda otururken
Birileri sokaklarda yatıyorsa
Birileri yemek bulamazken
Birileri çöpe atıyorsa..
Birileri ısınırken
Birileri donuyorsa. .
Çocuklarım aç iş istiyorum diye feryat figan eden bir baba,
İş bulamayınca çaresizlikten kendini cayır cayır yakıyor
Bir başka baba ise, sevgilisi var diye gözünü bile kırpmadan hunharca kızının hayatına son veriyor
Rabbim sabır ver annesine ve yavrularına gözyaşları sel olmuş oluk oluk akıyor...
Sahipsiz kalmış masum yavrular melul melul bakıyor.
Bu nasıl bir dünyadır
Derinlere dalıp,biz kadınlar bunca yıl ne kazandık
Ne kaybettik diye düşündü
Yanımızda mıydılar, karşımızda mı
Özgür müydük, esaret altında mı
Baskılar mı yordu, suistimaller mi kırdı
Yaşadıklarımızın ne kadarı kendi hayatımızdı
Arsıza yüz verme tepene çıkar
Patavatsıza yüz verme, ağzına sıçar
Tembele iş buyurma işten kaçar
Ürkütürsen kuşları yuvadan uçar
Müsrife denk gelirsen parayı saçar
Gevezeye güvenme sırrını açar
Bir tek annemin yüreğinde büyümedim ben
Orada kaldı çocuk yanlarım
Orada kaldı saf taraflarım
Elimin yüzümün kirlendiği,
İçimin tertemiz kaldığı yıllarım
Orada kaldı en güzel anlarım
Yardıma ihtiyaç duymasan da koşup gelen
Seni dünyalar kadar seven
Büyükannesi için dağları delen
Bir torunu olmalı insanın....
İki arkadaşmışcasına dertleşebilen
Bugün 23 Nisan
Hiç kutlamaz mı insan
Anam savurur harman
Ninem çevirir kirman
Sırnaşır kedimiz sarman
Dizlerde kalmamış derman
Öyle bir zamanda yaşıyoruz ki,
Kim kimin elinden tutuyor
Kim kimin elinden tutar gibi yapıp,
Uçurumdan itiyor...
Kim kime sahip çıkıyor,
Kim kime aşkla bağlı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!