Elazığ' da ve Malatya'da yer gök sarsıldı
Üstelik hava dayanılmaz soğuktu
Enkaz altında can pazarı yaşandı
Yaralısı, ölüsü sedyelerle taşındı
Tarih tekerrürden ibaret olamazdı
Deprem gene canlar aldı
Bir kızı olmalı insanın
Huyu suyu güzel, kendi melek
Ayakları yere sağlam basan
Konuştuğunda sözünü dinleten
Sıcacık bakışları olan
Dürüst, adaletli, merhametli
Afedersiniz ama
İnsanlar hayvan olmuş
Hayvanlar insan
Azan da insan, kızan da insan
Bu ne nizam, bu ne mizan
Bu ne vicdan...
Haydi canlar el ele verelim
Kardeşçe birleşelim tüm partiler
Ay yıldızlı bayrağımızın altında
Omuz omuza yürüyelim aynı yolda
Amaçlarımız bir, yüreklerimiz bir
O parti, bu parti, şu parti demeden...
Bir bilinmezi yaşıyoruz
Bugün burdayız, yarın bilinmez nerdeyiz..
Yalan dünya denilen yerdeyiz
Topraktan gelmişiz, toprağa dönceğiz...
Birgün hiç yaşamamış gibi öleceğiz
Kah yanacağız, kah söneceğiz
Anladım ki, hiçbir şey için geç değilmiş
Önemli olan Allahın verdiği aklı yerinde kullanabilmekmiş
Eşitlikçi, adil ve vicdan sahibi olabilmek
Sabrımızı bitirmeden, inancımızı yitirmeden
Umutlarımızı yeşertip, metanetle yolumuza devam edebilmekmiş mesele...
Hayat karşımızda dura dura
Bir tek annemin yüreğinde büyümedim ben
Orada kaldı çocuk yanlarım
Orada kaldı saf taraflarım
Elimin yüzümün kirlendiği,
İçimin tertemiz kaldığı yıllarım
Orada kaldı en güzel anlarım
Yardıma ihtiyaç duymasan da koşup gelen
Seni dünyalar kadar seven
Büyükannesi için dağları delen
Bir torunu olmalı insanın....
İki arkadaşmışcasına dertleşebilen
Eskiden küçükler sevilir, büyükler sayılırdı...
Ne saygı kaldı, ne de sevgi...
Herkes birbirine yardım ederdi
Hüzünler paylaştıkça azalır,
Sevinçler paylaştıkça çoğalırdı...
Değer verseniz bile,
Anneniz dışında bazı insanlar değişir...
Bir verdiğiniz değere, bir de değer verdiklerinize bakarsınız
Değmezmiş dersiniz...
Eksilirsiniz gün be gün
Ve her giden bir parçanızı alır götürür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!