Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kalbe dolan aşk,
kalbi...
gözden düşen aşk,
yerleri yakar!

kalpte kalan söz,

sen,
beklersen...
o,yavaş gelendir...

sen,
korkarsan...

güneş...
senin için...
yanıyor-yakıyor...
ısı ve ışık oluyordu...

yer ile gök...

sen...
gönlümün derdiydin...
aklım özlüyor...
başım ağırıyordu...
sen yoktun...
ben ağlıyordum...

Bir
Sonsuz ateş
Var ise,
Kıvılcımı biziz...

Bir

ben...
rüzgar olsam...
yarin saçlarını
okşamak isterim...
çiçeklerden önce...
yarin kokusunu taşırım...

Yolları seviyorum....
Beni...sana getiriyor diye...
Ölçüyorum yolları...metre...metre...
Yolları seviyorum...
Onlar kısaldıkca...sana yaklaştıkça...
Kokunu duyuyorum....metre...metre.....

Kadın...
Ses'tir...
Duyulmayı....
Kadın...
Göz'dür...
Bakılmayı...

denizin ortasında...
nvardı?
MARTI....
çantanın ortasında...
n vardı?
SAPI....

Kadın su'dur,
Onsuz yaşam olmaz.
Zira, O toprakta kaynaktır
Fışkırır durur.
O yaprakta yeşil
Çiçekte pembe