Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

adam fakirdi...
evi eskiydi...
adam yakışıklıydı..
yolu taşlıydı...
adam işçiydi...
gönlü eylemciydi...

ekmek...
....kuruydu..!
dilimizde tükürük..
...işe koyuluyordu...
fakirlik...
...işte buydu...!

eylül,
yaprağa değmiş...
yapraklar,
saçlarınla aynı ahenkte....

mavi,

toprak gerilince,
fay kırılır...
kıyamet kopar...
ama...
o rahatlardı..!

kendimce idim...
yazılarım kendimce...
sınırlarım kendimce...
globalleşeyim dedim..,
yazılarım bilindi...
sınırlarım silindi...

gece,
karanlığı...
yüreğim,
yalnızlığın ile
KOYULAŞIYOR...

aşkım..,
geceye saklanmıştı..
geceyse gözlerine...
öyle ki...
ne kadar
koyuysa aşkım..,

seni,
haberin yokken
gözlerime aldım...
kirpiklerim örtmedi,
yüreğime sakladım! ...

Yağmur'a;
Rüzgar haberdir...
Bulut gebedir..!

Sevda'ya;
Gözler haberdir...

penceremin önünde;
bir zeytin ağacı
isterdim ki
o bana anlatsın
bin yıllık masalları...
kimi sevda üstüne