Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

hayat...
bir diş macunu,
ve iki fırça...
ki...
durmalılar,
aynı bardakta

bir şarkıydın sen;
yüreğimi bezeyen
çiçekler gibi...
nefesimi süsleyen
sözlerin gibi...

bir ses var..
kulağını açar,
frekansın tutar
duyarsın...
bir ses var..
gönlünü açar,

bir yol vardı...
uzun mu?
uzun...
sen bir ucu..
ben diğeri...
ortası,

bir zamanlar...
aynı masadaydı,
günlerimiz...
aynı yöne bakardı,
gözlerimiz...
aynı sözle başlardı,

dertleri der etmişler...
saçıma tel örmüşler...
ben o yarsız edemem,
başıma taç etsinler...!

aşkları der etmişler...

ben;
beynimle biçimledim...
dilimle betimledim...
yüreğimle de
deliler gibi sevdim...
SENİİİİİ......

nefesimdin...
aldığımda,
sen benim...
verdiğimde,
ben senindim...!

yol benimdi...
giden bendim,
bekleyense sen..!
yol senindi...
gelen sendin,
bekleyense ben...!

benim babam,
bir dünya insanıydı...
çiçeklerden anladığı kadar
güzellerden de anlardı...
çiçeklerin YAŞAR USTASI,
güzellerin YAKIŞIKLI ÇAPKINIYDI...