Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kış gelmiş..
serçe kuşları
boyunlarını bükmüş...
soğuğa karşı,
tüyleri puf gibi kabarmış...

kış gülleri;
ölçülmez
asla kıymetleri...
onlar ki,
ne karlar gördüler
ne tipiler...

kölen olayım dedim...
yasalar engelledi..!
yasaları delerim dedim...
vekiller engelledi..!

kölen olsaydım

kollarımın arasında
bir minik yavru gibiydin...
nefesin ılık...
bedenin ateşti...
sardım kollarımı...
dumanın nefesimde...

sende,
bu gözler varken
kontrol de sende..!
bende,
bu aşk varken
buton hep sende..!

sen,
yüzünü
dost bildiğim..
ben ki,
bir gülüşünle öldüğüm..

İzmir'in
Kızları bilir...
Fulü..nergisi...
Ve de...
Aşk denen
En kutsal şeyi...!

şu anda....
afyon,
koyu karanlıkta...

nizamiye kapısında...
yürekler yanmakta...

akşamüstleri...
yokluğun sarardı beni...
lambaların ışığından
solgun solgun düşerken
kar taneleri...

karşılıklı..,
parmaklarımızı kanatır...
kanlarımızı,
birbirimize katar...
kan kardeşliğimizi
ilan ederdik..!