Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yolum..,
kapın önünde bitti...
haydi yarim..,
aç kapını..!

gönlüm..,

Hep..,
Bir sevgilim olurdu..
Bir anlık,
Göz değmesinden...
Bir anlık,
Ses gelmesinden...

gözlerinin içi,
benim için gülüyorsa..,
gönlümün tüm kahkahaları sana...!
sen yeter ki...
hep öyle bak bana...

yalnızlığın karanlığında,
ellerimi uzattım...
ellerin yoktu...!
yüreğinin ışığında
parmaklarını gördüm...
tutamasam da

ben,
nasılsın?
derdim...
sense,
''-hiç...''

biz...
bir zamandayız...
sevgiyle...
ve de iyilikle
yaşayıp gitmekteyiz...!

görünmeden...
duyulmadan...
aklımın,
içinden geçiyordun
hiç durmadan..!

insan...
bir akıl ve duygu yumağıdır...
akıl; kullandığın kadar...
duygu; yaşadığın kadar senindir...
bilmeliyiz! ...
kimimiz; akıl sınırlarını zorlarken deliliğe...

ışık içimdeydi;
gönlümün farlarında
parmak uçlarımda
sözcüklere dönüyor
beyaz kağıtlarda
kara kara yanıyordu...

akıl;
yaşta mıydı? ...
başta mı?
belli değildi...
kimilerine göre de
ne yaşta...