Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

her ses...
bir harekettir...
o zaman...
dünyamız...
en büyük sestir...

Ben,
Senin...
Ana denizindim....
Ben,
Senin...
Geniş savanlarındım....

En güzel his..
Hissetmektir...
Bunun da en yücesi,
Sevmektir...
Sevilmek...
Kuşkuları besler...

Herşey...
Mevsiminde güzel...derler...
Vakitsiz öten horozun...
Kafasını keserler....
Öyleyse...
Kış aylarında...portakalar...

Ben...
İçimdeki...
Alemler ile...
Dönüyordum...
Hep...
Değişen eksenlerde...

İçimde...
Ne kadar
Sevgim varsa...
Hepsi...açsın isterdim
Senin bağında..
Solmazcasına....

Rüzgar
İçini çekti...
Deniz
içini çekti...
Dalga
Şaştı

Güneş,
Güne el sallarken...
Denizin üzerindeydi...
Ve de
Yavaş yavaş batmaktaydı..
Suyun üzerinde,

Nice
Gözler var
Bu alemde...
Şarkılara...
Filmlere...
Konu olmuş

Halk fakirdi...
Kuru ekmeğe talim ederdi...
Bunun kanıtı da
Fırınların önü idi...
Halk severdi...
Sevdimi de