Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Sözlerin...
Eğer sen...samimiysen...
Bırak...çıksın dillerinden...
İlk kapı açılmış olur...
Böyle düşünürsen....

temmuz sıcaktı...
güneş tenimde ter...
aşkın..içimde pınar oluyordu...

vucudum...
attıkça terleri...

Beni..,
Bahar vurmuştu..
Sıt üstü yerlere düşmüştüm...
Gözlerim bulutlara takılmıştı..
Bedenim toprağa..
Ruhum göğe yakındı..

öyle,
sesler var ki..,
asla duyamazsın
kulaklarını dört açsan da! ...

öyle,

yürüdüm..,
aşkın yolunda
sana varırım diye...
hiç durmadan,dinlenmeden..
bir kaç saniye bile...
sonunda,

Kim? ....neden? ...
Niçin? ...ve de nasıl?
Sor soruları....
Bekleme yanıtları....
Düşün....bul doğruları.....

senle....
evlenelim dedim...
kimileri...
-ruhlar uyuşmuyor...
dedi...

Eskiden...
Kara yazı vardı...
Kara haber vardı...
Kara cuma yoktu...

Eskiden...

aşık...
tellere vurdu...
sesler...bağırıma durdu....
ağla gözlerim...ağla....
yarim...yandı ruhumda....

dün gece...
ay bayrağımıza sarılınca...
yirmi dört yıldızımız....
doğdu...
cennet kapılarında....
hiç sönmemek arzusuyla....