Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Gel...
Budağım ol...
Sevda tomurcuğu gibi...
Yarınlara patla...
Doğacak aşkımın...
Müjdecisi ol....

gülümün....
rengi köklerinden...
kokusu....
göğün yellerinden...
yarimin....
sevdası gözlerinden...

güle baktım...
güle uzandım...
dikene takıldım,
güle kaldım! ...

sen,
gül'dün...
gönlüme girdin,
daha hala gülüyordun! .

sen,

insanı....
öldüren de....
koruyan da askerdi...
insanı....
güldüren de...
ağlatan da kaderiydi...

içimde...
ne kadar gözyaşı varsa...
hepsini...akıtmak istiyordum...
derdi olanların dertleri üzerine ki...
o dertlerden kalmasın geriye...
ne bir iz...ne de bir gaile....

derdi veren...
deryasında...
beni seçti....
o ki...
her derde...
devasını verirdi...

gök...
hüzüne dalar...
gözleri dolu..dolu...dolar...
bulut...
karalar bağlar....
bağırından damla...damla..yaşlar akar....

Göğe...
Mavi yakışırdı...
Maviye kuşlar...
Uçun kuşlar uçun...
Özgürlük sizin...

güneş...
ışıklarını yolladı...
çınarın yaprakları...
tuttu...
sakladı onları...
ki..