Fevzi Emir Yılmaz Şiirleri - Şair Fevzi ...

GELSENE

Fevzi Emir Yılmaz

Zehir gibi karışmışsın kanıma,
Beklemek bin zulüm hırçın yanıma;

Bir feryâd ki, duyulur Çarşamba’dan Terme’den,
İnsan böyle gider mi, haber bile vermeden?
Şu yalancı dünyanın sefasını sürmeden,
Sen bizi bırakıp gittin mi, oğul?

Gönül kumarı'nın, kazananı yok,
Aklın varsa uzak dur,
Oynama sakın,
Belki bir iki kez, yüzün güler de,
İnanki ağlamak, gülmekten yakın,

GÖZLERİN
Fevzi Emir Yılmaz


Cemâlinin deryasında yüzerken,
Göz ucuyla gönlüm alır, süzerken.

Çok naz edip boynumu, bükme sevgili,
Ben sana aşığım, ben sana deli,
Divane gönlüme, düştün düşeli,
Sanki yatağımda mayın döşeli.

Sevmem artık deyip yeminler içme,

Dağda yücelik biter,
Düze döner gün gelir,
Kurur bütün yapraklar
Güze döner, gün gelir,
Sev, atıyorken kalbin,
Sonra pişman olursun,

Ana'yı baba'yı koyup sıla'da,
Ekmek davasına düştük yollara,
Boyun eğdik kıymet bilmez kullara,
Gurbet'te gurbetçi' olduk neyleyim.

Hastet kaldım çakmak dağı' toprağına taşına,

GÜZEL İNSANLAR GÖRDÜK

Güzel insanlar gördük biz
Sel gibi aktı zaman,
Kimi akıl küpüydü
Kimi ondan da yaman,

HAKKINI HELÂL ET
Fevzi Emir Yılmaz


Lâmekân biri idim, şâr eyledin sen beni;
Yuva bilip hânemi, yâr eyledin sen beni.

HASRET
Fevzi Emir Yılmaz

Hasret kadehini doldurma boşa,
İçinde sen varsın, içemiyorum.
Bu akılsız başı vursam da taşa,