Gönlümde ateş gözümde derin.
Gecenin karalığıdır senin izlerin.
Çiçek açmıştır yüreğimde sevgin.
Senin toprağına karışmış kadar.
Kimseler kulak vermezler sesimize.
Lekeler sürmüşler şanlı tarihimize.
Bütün halkımız vermeli hep el ele.
Köyüyle toprağıyla bu ülke bizim.
Al ipek olsa dostum senin donun.
Elbette bir gün ölüm senin sonun.
Biter ömrü günü geldiğinde kulun.
Gittiğin yer mezar bir karış toprak.
Yoktun sen geçmezdi günler.
Yanağında gül açar gamzeler.
Dede diyorsun hoştur heceler.
Parçam oldun torunum benim.
Ellerimi açarak şükür ederim.
Gözlerim yaşla doldu Melinim.
Boyuna adına kurban olurum.
Hasta mı oldun torunum benim.
Bunlar yalancı yaşadılar bahar.
Gözlendi durdu sabırla ufuklar.
Yaklaşmadı yağış dolu bulutlar.
Yoksulluk ceplerde ateşi saçar.
Masumaneydin sen gece düşte.
Sanki yanıyordum bir kor ateşte.
Şaşırma sevdiğim bu rüya işte.
Aşkımsın toz kondurmam sana.
Bitmiyor bu ülkenin düzeni derdi.
Bütün gönüllere kötülükler girdi.
Pahalılık yoksulluk fakirleri bitirdi.
İsyan eder gözler tozlu bir akşam.
Ne günlerdi dedim ben kendime.
Komşuları arayıp halllerini sordum.
Çok uzak kaldım Karsa mahalleme.
Bu gurbette yoldaş bir tuaf oldum.
Bakarken gözlerin olur bilmece.
Gül çiçek açmıştır gittiğin yollar.
Rüyamda gördüm seni bu gece.
Sevmeyenler sevgiden ne anlar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!