Servetine malına servet katar.
Kimse su olamaz can yanana.
Herkes haramla yükünü tutar.
Fakir halkımızı soyan soyana.
Kalbim benim dönmeden taşa,
Dünyayı veririm bir damla yaşa.
Acılarla belalar gelse de başa,
Yeter ki canım doğruları söyle.
Hakla hukuk var mı sence ne ola.
Hep adaletsiz olmuştur bu dünya.
İnsanlar gidiyor şimdi fezaya aya.
Bunları bize anlatıp söylemediler.
Aşka sevdaya olmasın ferman.
Senin sevdan dertlere derman.
İsteğim arzum yanımda kalman.
Senin sırlarını asla söylemem.
Fakir yoksula aktı gözümün yaşı.
Saygı ile sevgidir herşeyin başı.
Paylaşmak ne güzel ekmeği aşı.
Hapisteyim doğru söylerim diye.
Bazen insanlar hep ölümü dener.
Gördüğü hayalleri enkaza döner.
İçindeki parlayan umutlar söner.
Bunun adı kibirdir söylüyor lisan.
Bu ülkede çok dolaplar dönüyor.
Herkes bir yolunu bulmuş gidiyor.
Fakirle yoksulları kimse tanımıyor.
Ne söylesem bilmem ne anlatsam.
İçimden özlemle çıkmaz sızım.
Canım maraldan daha güzelsin.
Sessiz odamda şimdi yalnızım.
Sen beni gözlerine sor söylesin.
Sisler çökmüştür dağların başına.
Kimselere ben hiç vermem meğil.
Aklım ermiyor memleketin kışına.
Mevsim belli değil güz belli değil.
Yakarlar yıkarlar geride acılar kalır.
Hapislerde boş yere yatarlar canlar.
Allahın verdiği canı yalnız Allah alır.
Sözde yaşıyoruz bizde insanız işte,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!