Kötü düzenlerde eziliyor insan
Adaleti hukuku savunan deli mi.
Yakıldı Sivasta can verdi her can.
Bunlarda Allahın kulu değil mi.
Biz bakmayız kimselerin soyuna.
İsteğim kardeşlik barışlar olsun.
Aklımız ermiyor kalleşçe oyuna.
Bunları meclise getiren utansın.
Şirin gibi ben dağları bile deleceğim.
Yanıyor yüreğim alev alev bebeğim.
Sev beni uğruna canımı vereceğim.
Şimdi sen yalnızsın bunu biliyorum.
Geçmişi unutamam rüyalar başlar.
Benim gözlerimde bitmiyor yaşlar.
Aklımdan çıkmayan o hilal kaşlar.
Daha ne söylesem bunun üstüne.
Ne kadar yaşarsan sonu ayrılış,
Fakirlerle yoksul olmalı sevdiğin.
Biraz inişler yaşamın biraz yokuş.
Gün vurdukça erir ömür dediğin.
Şimdi görünmez kuyunun dibi.
Bakan gözleriyle vurur ok gibi.
Olmak istiyorum aşkının sahibi.
Onu ağlarken gördüm bu sabah.
Bilmez kimse benim ümitlerimi.
Şahittir ömrüme koskoca nehir.
Ömrümün can güzel senelerini.
Hep benimle uğraşmış bu şehir.
Aklım ermedi yaşadığım hayata.
Dayanamıyorum ben derde acıya
Geçmiştir ömrüm hasta yata yata.
Olmamış şansım hiç bu şehirde.
İçimize girmiş zamlar canavarı.
Enflasyon bizim çıkıyor yukarı.
Kimseler tanımaz yoksul fakiri.
Hep uyudu uyanmadı bu sene.
Bir ses gelir uzaktan ta derinden.
Kendimi tanıyamaz olmuşum ben.
Bütün güzellikler gitmiştir içimden.
Bir anlamı yokki çağıran bu sesin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!