Fadime Koçer Şiirleri - Şair Fadime Koçer

Bir dilek diledim
İçinde kötü niyet olmayan
Öyle bir dilek diledimdi
İmkânsıza meydan okur gibi
Ama o hep uzağımda kaldı
Çok iyi biliyordum

Anlamsız gidişleri sayfalara aktarmayı sevmedim
Adına ayrılık dediler sevgiliden uzak kalmaya
Can acıtıyordu bu ayrılık
Ama kimse sevemezdi bu kadar çok
Ben birini sevdim de ne oldu
Uzak kaldım ya ona

En zor gününde yanında biri olacağını düşünme
Umuttur deyipde yalanlarla hayatta yerin dibine girme
Hayat kahpedir, piçtir
Küfredip de hayata isyankâr olma
Değmeyen şu yalan dünyaya
Gelmeyeceksin bir daha

Bir acıdır yüklenir yüreğe
Unutmak istersin aklına gelir ansızın
Sanki mutlu anını karanlığa dönüştüren düşman gibi
Belki duyguların tazedir
Ama bir sevdada silinir yaşananlar
Aklına tek bir soru kalır

Merhaba anne
Yine sevdanın sokak köşelerinde uyuyorum
Buralar çok soğuk
Ama üşüdüğümü hissetmiyorum artık
Nedense ölmekten değil de
Ölüp ölüp dirilmekten korkuyorum

Bir karanlık var içimde
Sen yoksun buralarda
Hissetmek ne kadar zor olmayan birini
Daha nasıl bir duygu olacak bilmiyorum
Yokluğun kaybettirdi bendeki bütün iyi yanları
Somut bırakıldım bu hayatta

Benim için bir hikâye yaz vefasız
İçine senin vefasızlığını benim de acılarımı ekle
Sen yalancıydın ama bir iyilik yap
Benim için bir hikâye yaz
İçinde ayrılıkların olduğu bir hikâye
Özlemek çok zor gelir bana

Bir hikâye var düşündüğüm; yaşanması güç
Satırlara eklenirken yaşanması güçtü
Çünkü imkânsıza adı yazılmıştı
Senin adına yazılmıştı
Anlamadın ki beni
Seni ne kadar sevdiysem

Ateş gibi yanan yüreğim
Adeta yakıyor bedenimi
İçimde kırılan bir şey var
Sanki hapsedilen bir kalp gibi
Bazen bu kalbi çıkarmak gelir bedenimden
Yaşantı öyle bir şey ki

Tek bir isteğim var mutlu ol
Yüreğim dayanamaz üzülmene
Yanımda kal demiyorum bile
Ama beni unutma
Bil ki gözlerimde hep senin gözlerin olacak
Her ne kadar uzaksak da birbirimize