Ezelden Sevmişim Şiiri - Yasin Yüksel 2

Ne ay, ne zaman, ne mekân bilinirdi
ezelin bir dâhilinde filizlenmişti aşk
tende uyanır, kalpten okunur ferman
İki ruh arasında bir sır olur üflenir aşk

düşer aşk kalbe, gökle yer kadar derin
içimde ezelden bir kor, bir köz yanar
kendinden geçer, divane, yârini arar
aşkın sırrı budur, ne kalbe ne dile sığar

kara yellere vermeden sevdim ben seni
Hâk yazmış ezelden ebede yârim seni
dünya kurulmadan evvel gönül verdim
sevdânı ruhuma nakşettim, serim bildim

kuruldu Hak divanı, sen düştün dilime
daha can üflenmeden girdin kalbime
ne şu dünya var idi, ne de ben vardım
ezelden sevmişim seni, sonra yandım

ne vuslat beklerim, ne de bir haber
bu sevda gönlümde tükenmez keder
zamanlar geçse de değişmez kader
ezelden yazılmış bu aşk, bu kutlu sefer...

Ezelden sevmişim, ezelden seni
Ruhumda taşırım aşkının izini
Ne dünüm var sensiz, ne yarınım var
Sen benim ezelim, ebedim, yârim

Ebeden sevmişim, evvelden seni
Kimseler bilmez ki aşkın sırrını
Bir ömür değil ki sevdam benim
Ezelden ebede severim seni