9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ezelden beridir, yatar o ulu taşında,
Yüzyılların yorgunluğu, heybetli başında,
Sessizliğe bürünmüş, her bir yamacı,
Zirveler bembeyazdır, en amansız kışında.
*
Kekik kokusu, gelir gizemli kovuğunda,
Hayatın nabzı, atar rüzgârın soluğunda,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta