Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kadının adı olmayan bir ülkede ne ahlak var ne huzur ne de hayat
Duyarlı tepkinize sonuna kadar katılıyorum saygılarımla
Önder Bey, teşekkür ederim
evet, bşr bataklıktan geçiyoruz bizim zamanımızda bataklığın en kötü yerleri haliyle epey kurban veriyoruz
hayırlısı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta