Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Kınıyor Gönül

Aklandı saçlarım görmüyor hala,
Beni otuz beşte sanıyor gönül.
Her ne desem duymaz gelmiyor yola,
Her şeye bahane sunuyor gönül.

Kırk Yama yeter

Aşkın gömleğini giydim giyeli,
Bir iplik çekersen kırk yama döker.
Yanıyor yüreğim dedim diyeli,
Gönlüme teselli girmesi yeter.

İşveli Gülüşü Öldürür Beni

Kâkülü yanakta sallanır amma,
Sıralı benleri öldürür beni.
Onca diller döktüm gelmez imana,
İşveli gülüşü öldürür beni.

Kaktüs İle Sümbül

Karıştırdık kaktüs ile sümbülü,
Dikenler ortada salınır oldu.
Çalıya bağladık artık bülbülü,
Kafese kargalar alınır oldu.

İyi ve Kötü İnsan

Görünce selamı alıp verirse,
Dostluğa bir sembol say dersin ona.
Dururda karşında hatır sorarsa,
İnsanlık hasleti bey dersin ona.

Hakkı hak bilirde haklı deyince
Türlü türlü haller geldi başıma.
İlim irfan bilip edep giyince
Edepsizden sorun çıktı karşıma.

Doğru yola destur deyip gidince

Hapishane

Dört duvar arası yerim burada,
Mahpushane sana, düştüm ağladım.
Voltalık denilen avlu arası,
Ucundan ucuna koştum ağladım.

Halim perişan

Yine yol göründü sevda şehrine
Güzeller yüzünden halim perişan.
Gönül dayanmıyor sevda şerhine
Güzeller yüzünden halim perişan.

Seni her görüşte hayal kurarım,
Hayale mi dönsen sana mı dönsem?
Gönüldür nihayet ona sorarım,
Gönlüme mi kansan sana mı kansam?

Çevirsem yönümü göz kayar gider,

İkiyüzlülerden Kaçıp Gidiyor

Dünyanın en güzel yeri bilirdim,
Hey gidi yıllar hey geçip gidiyor.
Ak pınar yolundan gezer gelirdim,
Zaman aramızı açıp gidiyor.