Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gönül dalgalandı yıkıldı bendi,
Dalların ucunda kuş olmak ister.
Tomurcuk çiçeğe dizildi dendi,
Dalında meyvesi hış olmak ister.

Kuş olup konsaydım dağın başına,

Küstü bu Gönlüm

Bulutun gözyaşı döktüğü gibi,
Damla damla yere düştü bu gönlüm.
Sular deryasının taştığı gibi,
Yandı buz içinde pişti bu gönlüm.

Kur'an-ı Göster

Sararıp düşüyor dalından yaprak,
Yerinde ebedi kalanı göster.
Her türlü bedeni yutuyor toprak,
İnkâr edenlere kur’an-ı göster.

Küresel sermaye kurdu bir düzen,
İslami devletler suçlu bulundu,
Siyonist zihniyet âlemi üzen,
Tarih tekerrürde haçlı bulundu.

Afgan gitti elden hali perişan,

Çok bilgili olsan da, insan olmak başka şey,
Özü doğru olanlar, insanlıktan alır pey.

İlim irfanla doldur içinde ki özünü
Rehber etme kendine bir cahilin sözünü.

İkiyüzlülerden Kaçıp Gidiyor

Dünyanın en güzel yeri bilirdim,
Hey gidi yıllar hey geçip gidiyor.
Ak pınar yolundan gezer gelirdim,
Zaman aramızı açıp gidiyor.

Kaktüs İle Sümbül

Karıştırdık kaktüs ile sümbülü,
Dikenler ortada salınır oldu.
Çalıya bağladık artık bülbülü,
Kafese kargalar alınır oldu.

İşveli Gülüşü Öldürür Beni

Kâkülü yanakta sallanır amma,
Sıralı benleri öldürür beni.
Onca diller döktüm gelmez imana,
İşveli gülüşü öldürür beni.

İyi ve Kötü İnsan

Görünce selamı alıp verirse,
Dostluğa bir sembol say dersin ona.
Dururda karşında hatır sorarsa,
İnsanlık hasleti bey dersin ona.

Renk Cümbüşü

Gönülde renkler cümbüşü,
Yoktur geriye dönüşü.
İşveli güzel gülüşü,
Yakıyor içimi benim.