Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gün dolandı yine akşamlar oldu,
Kuşlar yuvasına varıyor bakın.
Dağların koyağı sis ile doldu,
Akşamüstü kalbim vuruyor bakın.

Güneş harelendi yâr gözü gibi

Yiğit Yüreği

Sevip de almazsa yiğit yüreği
Yanarda içlenir kor olur gider.
Sevdiği yâr varıp elin olursa,
Yiğidin özüne zor olur gider.

Yaşına Doyma Güzelim

Görünce ah çektim dağlandı içim,
Beni bu yangında koyma güzelim.
Gönül girdabında hal biçim biçim,
Kaş eğip canıma kıyma güzelim.

Okundu Kehf suresi ondan yirmi yediye,
Bilim ölçtü öğrendi, bu yer Afşin’dir diye,
Haktealâ’dan lütuf Afşin’e bir hediye,
Yedi uyurlar için Kehf suresi methiye.

Afşin’im Efsus iken putperestlik yaşıyor,

Yine ılık ılkı bahar rüzgârı,
Esiyor Dikmenden yel serin serin.
Elbistan ovadı gördü baharı,
Açıldı dallarda gül serin serin.
-Dallarda tomurcuk açınca gülü,
-Seherde inliyor şeyda bülbülü.

Ne olup ne biter haber sorana,
Artık televizyon açamaz olduk.
İnsana insanca hitap arama,
Yalandan gerçeği seçemez olduk.

Vallahi düzeni küfürlü kurduk,

Ağzını her açan dinden imandan,
Söylüyor da kendi tutmuyor gardaş.
Her işi sahtelik çevirir dümen,
Görüyor vatandaş yutmuyor gardaş.

Kimi ilerici alkış tutuyor,

Yüzüm Gülecek Diye

Gönül kuşum kanat açtı bir güle,
Dalında yuvayı kuracak diye.
Ezber etti gider ismini dile,
Gülüm sevenini bilecek diye.

Elime gelirdi ipekli yazman,
Sevgiyle yüzüne bakardım gülüm.
Tarayıp saçını ördüğüm zaman,
Uğruna dünyayı yakardım gülüm.

Konardım teline kelebek gibi,

Sevgi nedir diye sordu Efsane,
Sevenim olmadı ben onu bilmem.
Sen sevdin mi bari nedir desene?
Sevip de sefayı süreni bilmem.

Güzeli görmeyi her gönül sever,