Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

On altı devletten yıldızı doğar,
Tarihe söylenen sözümüz vardır.
En son Anadolu’m dünyaya değer,
Vatanım demeye yüzümüz vardır.

Ata emaneti töreyi sezen,

Vatanım diyerek cepheye koşan,
Mehmetçi saran sinemiz vardır.
Allah Allah diye toprağa düşen,
Cennetliktir diyen dinimiz vardır.

Ümmet-i Muhammet kardeş deyince,

Torustların sert rüzgârı,
Vurdu, benim bağrım yanık.
Görülen yaranın azı,
kordu, benim bağrım yanık.

Yaylasında gezer iken,

Yanıyorum Ben

Aşkın çeşmesinin içtim suyunu,
Yeter oynama yâr gönül oyunu.
Anlamadım senin sevda huyunu
Düştüm hasretine yanıyorum ben,

Yaprak

Kime selam versem para soruyor,
Sende kestin artık selamı Yaprak.
Benden uzak durman beni kırıyor,
Esirgeme benden kelâmı Yaprak.

Yandan Bereli

Sanki Karadeniz dalgası vurdu,
Gönlümden içeri dalışın güzel!
Gözüm görür görmez gönlüme sordu,
Varıp can özümü buluşun güzel.

Bugün nur doğdu âlemde
Ya Muhammedim Mustafa.
Allah kelamı dilimde
Ya Muhammedim Mustafa.

Âleme ışık teşrifi

Sevda kapısından bakınca gözler,
Eşikten içeri akarda gider.
Gönüller özünden olunca sözler,
Sevenin içini yakarda gider.

Bilemez açtığı yarayı ezer,

Hislere duyguya emir mi olur?
Taşlar gediğine gelmeden Sevgi.
Yaşansa da yıllar ömür mü olur?
Gönüller hevesi almadan Sevgi.

Sanma ki unuttum gönül demini,

Yaktı Kavurdu

Ne sözden anlıyor ne yola gelir,
Ben bilirim dedi çıktı kavurdu.
Ne insanlık bilir ne hatır bilir,
Çevreyi ateşe yaktı kavurdu.