Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yandan Bereli

Sanki Karadeniz dalgası vurdu,
Gönlümden içeri dalışın güzel!
Gözüm görür görmez gönlüme sordu,
Varıp can özümü buluşun güzel.

Erişip gül olmuş bülbülü yakar,
Bakısı sevdadalar kurana benzer,
Papatya derlemiş taç etmiş takar,
Gönlüme mührünü vurana benzer.

Kadir bilmeyenler goncayı yolar,

Yiğit Yüreği

Sevip de almazsa yiğit yüreği
Yanarda içlenir kor olur gider.
Sevdiği yâr varıp elin olursa,
Yiğidin özüne zor olur gider.

Okundu Kehf suresi ondan yirmi yediye,
Bilim ölçtü öğrendi, bu yer Afşin’dir diye,
Haktealâ’dan lütuf Afşin’e bir hediye,
Yedi uyurlar için Kehf suresi methiye.

Afşin’im Efsus iken putperestlik yaşıyor,

Yine bahar geldi yeşerdi dalı,
Çiçekler yerine dizilir şimdi.
Eritti buzları taşırdı gölü,
Sunalar göllerde süzülür şimdi.

Göçmen kuşlar havalarda uçuyor,

Yine sürmelemiş kara gözünü,
Uğrun uğrun bakar öldürür beni.
Bir solukta geçer yonca düzünü,
Türlü hayallere daldırır beni.

Bahçenin içinde evinin yeri,

Gün dolandı yine akşamlar oldu,
Kuşlar yuvasına varıyor bakın.
Dağların koyağı sis ile doldu,
Akşamüstü kalbim vuruyor bakın.

Güneş harelendi yâr gözü gibi

Yasak Aşk

Dağıttım dünyaya herkese yetti,
Yasak aşk tadına doyamadım ben.
Gönül içlerinde eridi yitti,
Yerine başkada koyamadım ben.

Bir patika yolda adımlar sayıp,
Ay saklı köşede yıldızlar kayıp.
Gösterse yolumu bir yıldız kayıp,
Yârin yollarını görürdü gözüm.

Sabah yeli vurur yaprak uçuşur,

Yaşına Doyma Güzelim

Görünce ah çektim dağlandı içim,
Beni bu yangında koyma güzelim.
Gönül girdabında hal biçim biçim,
Kaş eğip canıma kıyma güzelim.