Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Tavrında incelik, zarafet vardı,
Gönlümü sevdaya salarken bile.
Yüzünü görünce güneş karardı,
Aklımı başımdan alırken bile.

Körpe görünürde on sekiz yaşı,

Bu yaptığın gider oldu gücüme,
Bir kalıba sokamadım güzelim.
İçlendikçe kök salıyor içime,
Eşeledim sökemedim güzelim.

Sen istedin geldin olmadın berdel,

Açılır baharda durgun sularda,
Türlü renk çiçekle dolar nilüfer.
Yeşil yosunlara kolunu dolar,
Başımı dertlere salar nilüfer.

Dalgalar vurdukça eğilir başı,

Bu günde turnalar yüksekten gider,
Neden enginlere inmiyor dağlar?
Gözlerim sıladan bir haber güder,
Gelmezse dertlerim dinmiyor dağlar.

Eridi sel oldu Binboğa karı,

Sis sarmış sılamın yolunu aman,
Dostlarım sağ olsun gelemem artık.
Akpınar yolunda yürümem güman,
Hayat nerde söner bilemem artık.

Hasret kaldım Binboğa’nın dağına,

Sıra Dağlar

Al giyindi allı dağlar,
Engininde teyek bağlar,
Oluklardan suyu çağlar,
Gönlümdeki hara dağlar.

Yaz gelir şenlenir gül açar yüzü,
Ezelden ebede sıralı dağlar.
Çiçekle örtülür yaylanın düzü,
Gezinir gönlümün maralı dağlar.

Seyran yeri oldu Engizek başı,

Aşka kanat açtı gönlümün kuşu,
Hangi güle kondu sormuyor felek.
Yoruyor dizleri sevda yokuşu,
Daldaki dikeni görmüyor felek.

Benim çektiğimin onda dokuzu,

Gönül tellerine mızrap vurmadan,
Arayıp halimi sorsan olmaz mı?
Kaşları eğdirip gönül kırmadan,
Verdiğin ikrarda dursan olmaz mı?

Seherde açılan gonca dedimse,

Yıllardır özledim doğduğum yeri,
Hısım akrabadan selam gelmedi.
Gurbet kucağında gezinen eri,
Halin nedir diye soran olmadı.

Çocukken ayrıldım baba yurdundan,