Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gönül düzenini koyarken yola,
Gönlüme huzuru süresin Mevla.
Bir ahu gözlü de bu garip kula,
Dünyadan göçmeden veresin Mevla.

Yalnız bir yatakta uykusuz gece,

Görünce Verir

Boşa gamlanırsın divane gönül,
Dua edenleri görünce verir.
Sonsuz rahmetlere biğane gönül,
El bağlayıp divan durunca verir.

Bir halden bilmez darına,
Düştü gönül hatırına.
Vefasızlığın sırrına,
Varıp gitti deyin ona.

Taşlara verdi yanını,

Yamacı süslerken lale sümbülü,
Ben senden derlerim balı gülçiçek.
Seherde öterken dalın bülbülü,
Gönlümde açılır gülü gülçiçek.

Dağıtır saçları baharın yeli,

Köyün meydanında yiğitler varken,
Gezinme evinde yat be Güldane.
Hep gençlerin gözü seni ararken,
Birine bir mendil at be Güldane.

Köyün gençleriniz gözleri sende,

Ömrümün sultanı gönül dizdarı,
Bekletme yolunu gel diyor bana.
Seninle açıyor gönül baharı,
Döndür de yüzünü gül diyor bana.

Görmediğim günün gecesi kâbus,

Uzaklardan geldim Kafkasör sana,
İrem bahçesine daldım Artvinli,
Sevenin gönlünü atma yabana,
Zülfünün telinde kaldım Artvinli.

Kırmızı gül sanki yanağın alı,

Şu yalan dünyada gülmedi yüzüm,
Sen bari yüzümü güldür be gülüm.
Gönül denen şeye geçmiyor sözüm,
Sevmez isen artık öldür be gülüm.

Ayrılık acısı içimde kordan,

Güldürmedin Sevdiceğim

Yaprak gibi düştüm yere,
Kaldırmadın sevdiceğim.
Yalan sözü derbedere,
Bildirmedin sevdiceğim.

Götüren Taraf

Köle düzenini dünyada kurmuş,
Batı denen malı götüren taraf.
Sınıf illetine damgayı vurmuş,
Ahlaksızlık dozun kaçıran taraf!