Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gülmeyenden Yâr Mi Olur

Yüce dağın koyağında
Güneş görmez kar mı olur?
Bir güzelin ayağında
Hal hal değmez yer mi olur?

Sende gidicisin gönüller kırma,
Bir selam salana güler yüzlü ol.
Her kusuru görüp insanı yerme,
Kapına gelene güler yüzlü ol.

Derdini yananın sırrını verme,

Güle Verdi Bu Sene

Deli gönül boranını kışını,
Yaz baharda sele verdi bu sene.
Tomurcuklar yeni dalın başını,
Renklendirdi güle verdi bu sene.

Gönül âleminin uçan şahini,
Kanat çırp gönlüme salayım bari.
Alma derim benim gönül ahımı,
El atıp özümde bulayım bari.

İçim buruk benim gönlüm yaralı,

Çok çektim gurbette gel de bana sor,
Ben hiç istemedim kader düşürdü.
Yaban ellerinde gel de ömür sür,
Ömrümde yıllara keder düşürdü.

Dost, akraba, hısım özledik demiş,

Ey köşe başını tutan serseri,
Biraz etrafına baksan olmaz mı?
Fakirlik zenginlik insan eseri,
Yüksek gururunu yıksan olmaz mı?

İstemem böyle bir töhmetli yaşam,

Güvel Ördek Misali

Gölde yüzer Güvel ördek misali
Sular dalgalanır oyunu görmez.
Seherde bülbülün güle visali,
Girdimi kalplere huyunu bilmez.

Gülün Dikeni Vardır

El uzata öğren gülün dalını,
Yaprak arasında dikeni vardır.
Gözler hoş görüyor rengi alını,
Tutan elden kanlar dökeni vardır.

Yaz bahar gelende çiçekler açar,
Ötüşür dallarda kuşlar neyleyim
Kekikler havaya rayiha saçar,
Kokusu içime işler neyleyim.

Bülbül gül dalına kurar yuvayı,

Başım alıp gitsem aya yıldıza,
Bir hayal peşimden geliyor canım.
Gönül dünyasında olursa rıza,
Emeller yerini buluyor canım.

Bağrımda yaslanan dert dizi dizi,