Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Dünyanın güzeli neyime gerek,
Yiğidin gönlünde bir güzel yatar.
Göğsüne vururken sevdim diyerek,
Yiğidin gönlünde bir güzel yatar.

Havalanır sevgi ümitle uçar,

Gönül Dünyamın Ödülü

Açtı Beyceğiz’in gülü,
Binboğa’ların sümbülü.
Gönül dünyamın ödülü,
Hoş bakışı oldu benim.

Gönül körük çeker sevda közüne,
Yola gel giyorum duymuyor beni.
Baygın baygın bakar güzel yüzüne,
Bir kendi halime koymuyor beni.

Gamzeli yanağa yanıp tutuşur,

Beni kul eyledi gönül efendi,
Başka bir sultanı bulur mu bilmem?
Gönlü düşkün etti bir güzel fendi,
Başka bir sevgiyi diler mi bilmem?

Geçince karşıma gönlümü dizen,

Gönül çölde bir kum, arzusu yıldız,
Usandım elinden yıldım be dostum.
Kendi tane oldu bedenim anız,
Ancak savrulurken bildim be dostum.

Çok nasihat ettim sözüm geçmedi,

Sevgi pınarını her gün imbikten,
Süzüyorlar gönül görmüyor musun.
Aşkın kalesini hemen ibikten,
Kazıyorlar gönül görmüyor musun.

Gerdanın benleri erdi zafere,

Gönül Bilmeyeni Koymazdım

Sevgi cennetinin bekçisi olsam,
Halden bilmeyeni koymazdım inan.
Gönül sultanımı yanımda bulsam,
Beşikten mezara doymazdım inan.

Gel de anlat Ebru’ya

Hey gidi dünya hey gönüldür işte,
Sevip de sefayı süreni göster?
Yumunca gözünü görsen de düşte,
Uyanınca güller dereni göster.

Yüklendim katarı sana sığındım,
İşte geldim sana Binboğa Dağı.
Bir zamanlar benim dert otağımdın,
İşte geldim sana Binboğa Dağı.

Yol verdi Kayseri Pınarbaşı’ndan,

Yolumun üstü konak,
İndi geliyor oynak.
Kızardı elma yanak,
Gel de bu derde dayan.

Bulandı gönül gölü,