Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Parlak yıldız gibi geldin geceme,
Hata zincirini tutturdun Hande.
Yalanla avuttun gitti gücüme,
Gönlümden sevgini attırdın Hande.

İsmini söylerim dönül değeli,

Unutulmaz bildiğin, üstünde durulursa,
Hatırlanır sildiğin, bu gönül durulursa.

Kimseye yararı yok. Uzatma sen arayı,
Seni bekler burada, bu gönlümün sarayı.

Tel tel saçlarını savuran dilber,
Usandım nazından gelemem artık,
Çeşmenin başını yol eden dilber,
Sana bir hal oldu bilemem artık.

Senin gibi güzel yoktur ovada,

Behey yalan dünya usandım senden,
Bir kere yüzüme gül bari benim.
Beni ayrı koydun sevdiğim tenden,
Gel de şu gönlümü al bari benim.

Bende eller gibi sevdim sevildim,

Usanıp Yılasım gelir

Erir özüm sarar ipek,
Bal damlıyor petek petek.
İstediğim yalnız bir tek,
Ayşe’mi alasın gelir.

Göz açıp dünyayı henüz görmeden,
Kader ağlarını ördü neyleyim.
Yaşamın sırrına henüz ermeden,
Enseme tokatı vurdu neyleyim.

Yuvarlanıp geldim gençlik çağına,

Sinem ateşinde yana
Bak gözümden damlayana
Senide doğurdu bir ana
El öpmeye vardır beni.

Ettirme bana minneti

Vurgunum Akşam Güneşi

Süzülüp göklerden inip giderken,
Gönülden sürgünüm akşam güneşi.
İçimde bir sızı başladı derken,
Hareye vurgunum akşam güneşi.

Yine etek öpmüş kuyruk sallıyor,
Ensesinden yaman soluyor yağcı.
Kim bilir nasıl bir hesap kolluyor,
Yüzüne tükürsen gülüyor yağcı.

Kan tere bulanmış, ıslanmış libas,

Üzüm Toplayan Güzel

Asma dallarına dolaşır ayak,
Yeşile bürünmüş bu yerde koyak,
Kolunda sepeti beline dayak,
Bağların içinde gezinir güzel.