Eylül!
Maviydi yine gökyüzü,
Maviydi deniz.
Ama bir şey vardı eksik,
Bir şey ki adını koyamadığımız.
Bir rüzgâr esiyordu hafiften,
Üşütmüyordu ama
Sızlatıyordu içimizi.
Bir yaprak düşüyordu dalından,
Sessizce,
gürültüsüzce.
Ve biz bakıyorduk arkasından,
Sanki kendi gençliğimizmiş gibi düşen...
Kayıt Tarihi : 6.09.2026 22:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!