Çöpçüler yaprağı hüzünden ayırır bir bir
Hüzün bana kalır yaprağı götürür çöpçüler yine Eylül
Düşer de durmaz yerinde yaprak savuran yeldir
Hüznüm neden savrulmaz sarsıp yıkar bu Eylül
Belki yine acıtacaktı canımı hüzün
Yaprağı düştüğü yerden uzakta toplayacaktı çöpçü gelince Eylül
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta