ve işte eylül...
yüzünün beni götürdüğü hayal, ulaşılması imkânsız bir mesafe.
sen gülümsedin diye çiçek açtı kasımpatılar en derin çatlaklardan...
hüznün rengine bürünmüş balkonlarda saksılar yoksun;
seven mi vefasız, yoksa sevilen mi?
kelebekler acemi, bilmeden sever kasımpatıları.
hani en sevdiğin kitabın kahramanı vurulmuş da sanki ölen senmişsin gibi...
Kayıt Tarihi : 17.09.2026 00:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!