Hatırla dolduğunda gözlerin
Ben sessizce ağlamıştım
Küçük bir kız çocuğu İstanbul
Çakıl taşlarıyla oynuyor
Yanağında yağmurun izi
Saçlarında rüzgarın serin sesi
Kıyısında düşmüş uçurumu taşıyorsun içinde kelebek
Vakit ne sabahın göz kamaştırıcı ışıklarını düşürüyor ne de akşamın karanlığını perdelere
Vakit şimdi ne güzeldir avuçlarında
İkindi ovalarına su içmeye çağır ürkek ceylanları
Çakıl taşlarından geri dönüşen sanat yapmışlar,
Merdivenleri, duvarları rengârenk boyamışlar,
Şehrin sokaklarına gül suyu dökmüşler.
Semtin çocukları, “Güzelliğine kusur bulmak Allah’a mahsustur, bizim gözlerimiz dinleniyor!” diye yazmışlar duvara,
Ve eklemişler: “Geçtiğin yoldan geçmek yetmez, yol olmaktır maksadımız."
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!