Kar tabakası beyaz bir perde bedenimde sanki,
Gece gittikçe kararıyor, tipi yağar yüreğime, bedenim sensiz titrer.
Döndüremem artık batan güneşi, rüzgar kuru, sensizlik acı hançer içimde!
Bir alev bürüdü kalbimin en derin yerlerine, kor olmuş ateş yakar, için için, ruhumu.
Yağmurlu gecelerde bir hüzündür şarkılarımız,
Güneş kızılı yüreğim, umutsuz kalbim, sensiz kırık.
Gördüğüm seraplarda ararım yokluğunu, ansızın şimşek gibi Cennet bahçeme girersin diye.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta