Sofrana konan ekmeği yalnızca rızık sanma,
Her lokmanın ardında bir rahmet ara.
Bil ki o ekmeğe ulaşan el senin elin değildir,
Bir lütfun tecellisidir, unutma bir hikmet ara
Başının üzerindeki gökyüzünü sıradan sanma,
Her sabah doğan güneşi alışkanlık sanma
Bir düşün;
Dün gece karanlığına yıldızları kim serpti
Her sabah yine doğmayı güneşe kim öğretti.
Korkuların dinerken huzuru kendinden bilme,
Fırtınalar dindiğinde kaptanlığına güvenme.
Seni nice görünmez beladan koruyanı hatırla,
Secdeye kapan da şükrünle an ebedi Rabbini.
Ey gönül! Nimeti görüp sahibini unutmayasın
Nimet, şükre götürmüyorsa imtihandır;
Varlık,
Seni Veren haktan uzaklaştırıyorsa o da ziyandır.
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 06:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
20261119 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!