Ey eylülüm…
İhtişamın ve sefaletin anası
Tövbelerimi bozan,
Gümüş sarhoşluğum,
el yapımı sevdalarım,
tenimdeki pembe lekelerim,
şimdi bağırmanın tam zamanı;
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
